'Ein Deutsches Requiem' van Johannes Brahms

'Ein Deutsches Requiem’ is niet een klassieke Latijnse dodenmis die een bede is voor het zielenheil van een overledene. Brahms’ doel was om nabestaanden van gestorvenen een hart onder de riem te steken en troost te bieden. Het moest een werk worden voor de concertzaal en niet een liturgische compositie. 

                              

Brahms was diep onder de indruk geraakt van de dood van zijn mentor en goede vriend Robert Schumann. Deze gebeurtenis heeft hem mede geïnspireerd tot het schrijven van dit requiem.
Hij selecteerde hiervoor teksten uit het Oude en Nieuwe Testament en apocriefe boeken. Het componeren kwam pas echt op gang na de dood van zijn moeder in 1865.  Twee jaar later ging het werk in première in Bremen onder leiding van Brahms zelf. Met dit monumentale werk vestigde Brahms na vele moeizame jaren in één keer zijn naam in de Europese muziekwereld .